Odpust Miłosierdzia 2021 w Ośrodku “Eremy”

W tak zwaną Przewodnią niedzielę, czyli drugą niedzielę po Wielkanocy, obchodzone jest święto Miłosierdzia Bożego. Do kalendarza liturgicznego wpisał je na prośbę Episkopatu Polski Ojciec Święty Jan Paweł II w 1995 roku, wprowadzając to święto dla wszystkich diecezji w Polsce. W dniu kanonizacji Siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 roku Papież ogłosił to święto dla całego Kościoła.

Inspiracją dla ustanowienia tego święta było pragnienie Jezusa, które przekazała Siostra Faustyna. Pan Jezus powiedział do niej: Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski (Dz. 699).

Ten dzień jest uroczystością tytularną dla niewielkiego kościółka zagubionego pośród pagórków wsi Kałków. Kościółek ten znajduje się w ośrodku rekolekcyjnym “Eremy” położonym na Wzgórzu Miłosierdzia, nieopodal Sanktuarium Bolesnej Królowej Polski Pani Ziemi Świętokrzyskiej. W czasie poza pandemią odpust gromadził dużą grupę parafian i przybyłych pielgrzymów, jednak w tym roku ze względu na obowiązujące obostrzenia, liczba biorących udział w uroczystościach była znacznie okrojona. Przed rozpoczęciem mszy świętej odbyło się krótkie czuwanie modlitewne, które poprowadzili bracia z zakonu Braci Chrystusa Cierpiącego: br. Adam Sztukiewicz i br. Adrian Paprocki. Na co dzień bracia tego zakonu, sprawują opiekę nad tym miejscem, przyjmując na wypoczynek i rekolekcje ludzi szukających wyciszenia i duchowej odnowy. Mszy Świętej odpustowej przewodniczył i kazanie wygłosił ks. Marcin Kalbarczyk pracujący na co dzień jako kapelan w miejscowym DPS i Hospicjum św. o Pio w Kałkowie.

Błogosławieństwo pokarmów

Święcenie pokarmów świątecznych jest starym zwyczajem w Kościele. Przypomina on prawdę, wyrażona przez Świętego Pawła: „ czy jecie czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie wszystko na chwałę Bożą czyńcie. Spożywanie posiłków jest też czynnością świętą, dlatego modlimy się przed i po jedzeniu, a największe święto Zmartwychwstania święcimy także pokarmy. Już w godzinach rannych Wielkiej Soboty, w każdej rodzinie, przygotowuje się pokarmy do poświęcenia, tak też się dzieje w naszej Wspólnocie Zakonnej. Poświęcenia pokarmów dokonał br. Paweł Bolibok

Wczoraj (10. 04) nawiedziliśmy katedrę prymasowską w Gnieźnie. Jest to miejsce spoczynku i kultu św. Wojciecha, Patrona Polski. Jak też zapewne wszyscy wiemy Gniezno jest pierwszą stolicą biskupią Państwa Polskiego. Drugim przystankiem przy okazji naszej wczorajszej(10.04) podróży był Licheń. Gdzie w modlitewnej zadumie pokłoniliśmy się, Bolesnej Królowej Polski.

W swych modlitwach pamiętaliśmy także o każdym z Was. 🙂

Artykuł w piśmie diecezji kaliskiej

KAŁKÓW: ZJAZD RODZIN ADOPCYJNYCH -Wspomnienia rodzin WAKACJE 2020

Gdy zbliża się lato, to każdy z nas staje przed pytaniem: Jak zaplanujemy tegoroczne wakacje?

Jeśli jeszcze jesteśmy sami (bez dzieci), to szukamy czegoś pod siebie i współmałżonka. Kiedy już rodzina się powiększy, zaczynamy mieć inne priorytety w wyborze miejsc: plac zabaw, ogrodzony teren, dużo zieleni, komfortowe miejsce do spania dla wszystkich…

 

Kiedy z mężem byliśmy w czasie oczekiwania na TEN telefon (byliśmy już po otrzymaniu kwalifikacji) pojechaliśmy na “EREMY”, żeby zdobyć doświadczenia od innych. Pomimo tego, że nie mieliśmy jeszcze dzieci… Oczekiwaliśmy, że będzie okazja poznania rodzin, które już mają swoje dzieciaczki i dowiemy się np. z czym najczęściej się borykają i jak sobie z tym radzą lub też co się zmieniło w ich życiu, z czego są najbardziej teraz dumni. Chcieliśmy przygotować się jak najlepiej na przyjęcie dzieciaczków. Były też spotkania z psychologiem, na których można było zadawać pytania związane z trudnościami w wychowaniu dzieci. Nikt nie pozostał bez odpowiedzi. Jeśli ktoś obawiał się lub krępował mówić przy wszystkich, była też okazja porozmawiania indywidualnie.

Dużo skorzystaliśmy będąc tam. Za serce też ujmuje otoczenie. Mieliśmy swój mały drewniany domek z łazienką, wszystko otoczone drzewami, skalniakami…
Cisza, zieleń i…. dobre jedzenie… 🙂

Świetne wspomnienia sprawiły, że od razu zapisaliśmy się na kolejne spotkanie za rok.

W tym czasie, w naszym życiu zaszły pewne zmiany tak długo oczekiwane. Nasza rodzinka powiększyła się o trójeczkę dzieci w różnym wieku. Od 1 lipca dzieci mieszkały u nas a jakieś 2 tyg później mieliśmy planowany wyjazd do Kałkowa. Mieliśmy trochę obaw, czy jechać, że może jest jeszcze dla nich za wcześnie… Może nie będą mieli gdzie nas ulokować w 5 osób… Ale napisaliśmy maila do Brata Mariusza (organizatora) dzieląc się naszą dobrą nowiną i pytając czy znalazłoby się miejsce dla naszej PEŁNEJ rodzinki… Nie było problemu!

Okazało się, że dzieci świetnie się tam zaklimatyzowały. Nie obawiały się “NOWEGO”, “NIEZNANEGO”, jak czasem się to u nich pojawiało… Z placu zabaw najchętniej by nie schodziły (choć nie jest może tak kolorowy i bogaty w przeszkody, jak w miejskich placach zabaw). Biegały po górkach, bawiły się z innymi dziećmi, czuły się znakomicie. Dostaliśmy inny drewniany domek, tym razem z tarasem i ławką przed drzwiami. Dzieci były zachwycone wszystkim co widziały…

Kiedy mieliśmy zorganizowany czas na wykłady z Panią Psycholog pojawiło się pytanie: co zrobimy z dziećmi? Czy się nie będą obawiały zostać z kimś innym (przecież dopiero co MY się pojawiliśmy w ich życiu)? A gdzieeee tam! Brat Mariusz ma niesamowitą charyzmę do dzieci (i nie tylko)… Przy nim człowiek zapomina o troskach,
a skupia się na radościach… Tak samo nasze dzieci… Przybiegały tylko czasem do nas upocone i rozradowane, żeby powiedzieć nam, że “tak fajnie jest z tym Panem Bratem”. Nam te wykłady stały się jeszcze bliższe… Mieliśmy wiele tematów pokrywających się z sytuacjami w naszej rodzinie. Jednak czasu trochę nam zabrakło,
aby porozmawiać o wszystkim. Na szczęście Pani Kinga (psycholog) była dostępna cały czas indywidualnie nawet w trakcie wieczornego grilla, gdzie spędziliśmy z Nią wiele czasu dopytując o kilka sytuacji, które nas zaskoczyły przy dzieciach i nie wiedzieliśmy czy obraliśmy dobry kierunek działań. Rozmowy te były dla nas bardzo owocne..

Jeszcze na dobre nie wyjechaliśmy, a dzieci już pytały nas, czy za rok też przyjedziemy.

Rok później było podobnie. Braciszek Zdzisław przygotował nam ten sam domek wg naszej prośby. Dzieci marzyły, żeby zamieszkać tam gdzie ostatnio. O niczym innym nie mówiły na miesiąc przed wyjazdem… Czekały na to, odliczały dni, dopytywały kiedy w końcu pojedziemy do Kałkowa. My tak samo pragnęliśmy tam przyjechać.
Na “EREMACH” można odetchnąć trochę, pomimo nawet napiętego grafiku (w soboty z reguły jest zwiedzanie okolicznych atrakcji, ciekawych miejscowości).

Można nasycić się ciszą płynącą z pól otaczających ośrodek. Brat Zdzisław wraz ze swoimi pomocnikami genialnie dba o wszystkich gości od strony kuchni. Każdy czuje się wyjątkowo zadbany. Dzieci wręcz do Niego lgną – zawsze ich dopytuje czy im smakuje (czują się wyjątkowo traktowani, bo to nie rodziców, ale ICH ZDANIE jest dla Brata takie ważne!). Brat Mariusz dba o naszą duchową stronę – śpiewa i gra na gitarze na mszy świętej oraz organizuje opiekę dla naszych dzieci, aby Rodzice mogli rozwijać się WYCHOWAWCZO.

Rodzice mogą włączać się w udział we mszy świętej np. również śpiewając czy też grając na instrumentach, czytając czytania. W ten sposób również wspomagamy właściwy rozwój dzieci. Uczymy ich tego, że talent, który od Boga otrzymujemy, możemy użyć służąc Jemu samemu… Sama mogę się tutaj zrealizować dogrywając na instrumentach, czy śpiewając psalm. Mąż, który jest instruktorem rolkarstwa, dzieli się również swoim talentem i umiejętnościami, w wolnej chwili ucząc chętnych prawidłowej jazdy lub różnych trików na rolkach. Każdy z nas może się dzielić swoimi umiejętnościami, nikt nie stoi nam na drodze.

Tutaj dzieci nie czują się inne! Tutaj dzieci czują się jak w domu! Nawiązują nowe znajomości. Mają świadomość, że jest więcej dzieci adoptowanych. Mam wrażenie,
że tutaj nie ma czegoś takiego jak NASZE czy WASZE dzieci… Tutaj wszystkie dzieci są NASZE – każdy jest gotowy nieść pomoc drugiemu. Nikt obojętnie nie przejdzie obok dziecka bez opiekuna w pobliżu. Nawet dzieci sobie wzajemnie pomagają.

Wracając do pierwszego pytania: Jak zaplanujecie najbliższe wakacje? Czy już wiecie?

My już wiemy! W tym roku ponownie przed wyjazdem z Kałkowa dzieci pytały, czy za rok znowu będziemy mogli tu przyjechać!

To chyba o czymś świadczy…

Marta i Karol z dziećmi: Ewą, Adamem i Grzegorzem

Kolejne spojrzenie…

W tegorocznych, czwartych już rekolekcjach rodzin adopcyjnych które odbyły się w dniach 19 – 21 lipca w Kałkowie uczestniczyliśmy wraz z 15 – ma innymi rodzinami. Był to dla nas czas przede wszystkim intensywnej formacji duchowej, ale w programie rekolekcji nie zabrakło punktów poświęconych także na rekreację.

Podczas piątkowej adoracji Najświętszego Sakramentu, porannych modlitw w kaplicy oraz codziennej mszy świętej wsłuchiwaliśmy się w to co mówi do nas Pan Bóg, który zna nasze serca i troski dnia codziennego oraz mogliśmy zawierzać Dobremu Bogu sprawy swojej rodziny. W każdej Eucharystii aktywnie uczestniczyli nawet najmłodsi uczestnicy rekolekcji. Niejednokrotnie łezka się w oku zakręciła, gdy patrzyliśmy jak małe rączki czynią znak krzyża czy przekazują znak pokoju.

Czas spędzony w Kałkowie to nie tylko modlitwa i rozwój duchowy, ale również praca formacyjno-szkoleniowa. Na warsztatach z psychologiem mogliśmy poszerzyć swoją wiedzę na temat budowania i pogłębiania relacji oraz więzi z dziećmi. Uczyliśmy się rozumieć emocje dziecka i jak prawidłowo wspierać dziecko w jego troskach. Były to bardzo efektywne spotkania na których z innymi rodzicami mogliśmy wymienić się doświadczeniami z innymi rodzicami.

Poza czasem przeznaczonym na formację duchową i szkolenie rodziny mają możliwość swobodnego spędzenia czasu w swoim gronie lub wspólnie z innymi rodzinami. Rodzice, na co dzień zapracowani i zabiegani mogą bardziej aktywnie poświęcić czas dzieciom. Na pewno niezapomnianym wydarzeniem był sobotni mecz piłki nożnej w którym naprzeciw siebie stanęli rodzice: mamusie kontra tatusiowie.

Dla dzieci był to fascynujący widok. Być może za kilka lat określą to, jak to powiedział Brat Mariusz: „cudem z dzieciństwa”. Oby dla nich właśnie to był cud dzieciństwa spędzonego w naszych rodzinach.

XXV Światowy Dzień Życia Konsekrowanego

W uroczystość ofiarowania Pańskiego, obchodzimy również XXV Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Z tej to okazji, w katedrze Radomskiej zebrały się delegacje wspólnot zakonnych posługującej w naszej Diecezji. Nie mogło tam zabraknąć również i naszych braci. Dzięki uprzejmości portalu internetowego naszej diecezji  https://diecezja.radom.pl/galerie-foto/#gallery[photonic-google-album-AP0_GHkAHCyNjzaEPIXAsMAB5hSaEabinTJD8qCkSF94RVr-glLxx2U7FySlDnlXUFgjohFzeDFg-1]/AP0_GHlaTk2vi9W1fYFNXlhEJuGLKzvj0fav7gB6VidTQb5yY38s5pYQx7DyIjlDdu0OpCnuNH1skOz4TjJpGgIoi_whfG70XA/  zamieszczamy kilka zdjęć z tego wydarzenia.

Kolęda 2021

Jak co roku tak i w dniu wczorajszym to jest 9 stycznia, po odmówieniu Koronki do  Bożego Miłosierdzia, nasz współbrat br. Paweł dokonał poświęcenia klasztoru. Zwyczaj ten sprawił że klasztorne korytarze wypełniły się śpiewem braci i wonnym dymem kadzidła a błogosławieństwo Boże przez ręce i modlitwę kapłana spoczęło na naszych mieszkaniach.

Obłóczyny i przyjęcie braci do nowicjatu

We wspomnienie świętych Aniołów Stróżów podczas Mszy świętej, której przewodniczył kustosz miejscowego sanktuarium ks. Kan. Zbigniew Stanios, odbył się obrzęd przyjęcia do nowicjatu dwóch braci: postulanta Jarosława Krupy oraz postulanta Mateusza Wasilewskiego, aktu tego dokonał przełożony generalny wspólnoty br. Zdzisław Dmitroca. Widzialnym znakiem rozpoczęcia życia zakonnego było przywdzianie stroju nowicjackiego którym w naszej Wspólnocie jest habit przepasany sznurem bez węzłów. Ceremonii obłóczyn dokonał magister nowicjatu br. Paweł Bolibok. Polecajmy braci nowicjuszy w naszych modlitwach.

Rekolekcje 2020

W dniach 07 – 10 września odbyły się doroczne zamknięte rekolekcje dla naszej wspólnoty. Poprowadził je o. Marek Chmielewski OFM Cap. z Sanktuarium św. o. Pio w Terliczce. Podczas konferencji Ojciec poprowadził braci śladami biblijnych patriarchów i pomógł odnaleźć w nich najpierw figurę Pana Jezusa, a potem również dzielił się świadectwem swego życia. Jedno jest pewne, że na nowo rozsmakował nas w Słowie Bożym. Dziękujemy Ojcu Markowi za moc słowa, którym rozgrzał nasze serca i umysły.

Posługa braci zarażonym na COVID-19

Na prośbę Biskupa Ordynariusza dwóch braci: Adam Sztukiewicz  i Tomasz Nowak udali się z posługą kapłanom zarażonym COVID-19 mieszkającym w domu księży Emerytów w Radomiu. W/w Bracia przebywali w Radomiu od 06 lipca do 13 sierpnia. Ponadto również br. Adrian Paprocki jako pracownik DPS-u w Starachowicach przez dwa tygodnie posługiwał zarażonym pensjonariuszom. Bogu dzięki za ich heroiczną posługę wśród chorych.